باران اوري

 مرغيو خونې ته پناه راوړه

د تار كښ ځاله شوه ړنګه

ومان نيازى

د شپې په تور بخمل د ستور د پاوليو ځلا څنګه ښكاري 

ګوندي تصوير به يې كړم

كه ته لمدو زلفو نه

څاڅكي د باران توى كړې

غفور ليوال

له سپينو ورېځو څاڅكي څاڅكي وريدلو باران

د بوډۍ ټال كې لكه ستورى ځنګيدلو باران

خدايه د دې تورو ټوپكو غاړې ژر وچې كړې

چې مو د چم پر مازديګر وكړو د ګلو باران

بيګا آسمان هم د سپين غره پر ښكلا ډير وژړل

لكه پټۍ پر ماتو څانګو غوړيدلو باران

هغه دى بيا شوې وريځې پورته له (( بزرګې څوكې ))

د كلي خلكو خو دا ډير وخت يادولو باران

د نازولي ياد وږمې مې داسې غيږ كې واخلي

لكه چې وشي سنځل ګل كې د سنځلو باران

چې تورې وريځې د تور غره پر څوكه سيورى وكړي

بيا نو وريږي په شيبو زمونږ پر كلو باران

د ډيرو خلكو په راتلو به پابندي لګوو

زمونږ په كلي كې كه خداى وكړي د ښكلو باران

اجمل اند